*به پایگاه هفته نامه خبری حوزه (افق حوزه) خوش آمديد* اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلا
منو اصلی
نام :   
ایمیل :   
اخبار

سایت مقام معظم رهبری

خبرگزاری حوزه نیوز

مدیریت حوزه علیمه قم

صفحه اصلی > نمایش اخبار 


پرس‌وجو شماره خبر: ٤١٦١٤٤ ١١:٤٨ - 1399/09/25    ارسال به دوست نسخه چاپي


آیا مصائب و بلایاى طبیعى برهان نظم را نقض می‌کنند؟


نقض برهان نظم توسط مصائب و بلایاى طبیعى!

شاید یکى از عوامل مهمّ توجّه گروهى از مادّىها به مادّى گرى، همین موضوع بوده باشد، زیرا در کلمات آنها عبارات مختلفى به صورت نظم و نثر به چشم مىخورد؛ حتّى آن شاعر عرب در هنگام اظهار تمایل به این مسلک مىگوید:

هذا الذى ترک الاوهام حائره و صیر العالم النحریر زندیقا!

یعنى: این است که عقلها را حیران ساخته و دانشمندان ماهر را به الحاد کشانده است!

فرض کنید تابلوى زیبایى را در یکى از موزههاى معروف دنیا ببینیم؛ تابلوى مزبور منظره یک شب مهتابى را مجسّم مىسازد که پرتو کم رنگ ماه، دل تاریکى را شکافته و از پشت ابرهاى پراکنده خودنمایى مىکند. هاله زیبایى به دور قرص ماه حلقه زده و آن را زیباتر از آنچه هست نشان مىدهد.

در یک طرف تابلو، نهر آب صافى به چشم مىخورد که از لابه لاى تخته سنگهاى منظّمى عبور مىکند و امواج نقرهاى آن در پرتو نور ماه، تلألؤ و زیبایى دلفریبى پیدا کرده است. در طرف دیگر، سوارانى به چشم مىخورند که با ساز و برگ جنگى کامل به سرعت در حرکتند و از چهره آنها پیداست که قصد شبیخون دارند.

همه چیز این تابلو، جالب و دل انگیز است، امّا در یک گوشه آن چند نقطه تاریک و مبهم دیده مىشود که براى ما ـ که آشنایى کامل به نقّاشى نداریم ـ بى فایده و بیهوده و یا زشت و نازیبا جلوه مىکند و از طرفى کارکنان موزه، مدّعى هستند که این تابلو مربوط به یکى از هنرمندان معروف گذشته است.

آیا عقل ما اجازه مىهد که ارتباط این تابلوى نفیس را به یک نقّاش چیره دست، انکار کنیم و به استناد همان چند نقطه مبهم، آن را نتیجه گردش نامنظّم قلم شخص بى اطّلاعى بر بوم نقاشى بدانیم و مدّعى شویم که سازنده این تابلو، کوچکترین آگاهى از فنون نقّاشى نداشته است؟!

اگر از دریچه مطالعات سطحى و معمولى به حوادثى از قبیل طوفانها، زلزلهها و... نگاه کنیم، چهرههاى ناراحت کننده، هولناک و تنفّرآمیزى دارند و به قول بعضىها مظهر خشم و قهر طبیعت هستند، امّا اگر مطالعات دقیقترى در این باره کرده و از قضاوتهاى عجولانه بپرهیزیم، نتیجه طور دیگرى خواهد بود، یعنى به این حقیقت مىرسیم که حقایق مطلق را با حقایق نسبى اشتباه نکنیم.

همواره مطالعات ما درباره سود و زیان حوادث و موجودات این جهان، نسبى است، یعنى مقیاس سنجش را در این مطالعات، وضع خود و کسانى قرار مىدهیم که سرنوشت آنها با ما ارتباط نزدیک دارد. آنچه به نفع ماست، خوب و مفید و آنچه به زیان ماست، بد و مضّر مىدانیم. ما هرگز حساب نمىکنیم که فلان حادثه اى که در سرنوشت ما اثر بدى گذاشته، در صد سال آینده چه آثارى به بار خواهد آورد.

یک مادّه شیمیایى مخصوص، ممکن است از نظر ما سمّ مهلک باشد، زیرا اثر سوئى روى دستگاههاى مختلف بدن ما مىگذارد، ولى چه بسا همین مادّه براى جاندار دیگر داروى حیات بخش باشد و به عکس چه بسا مادّه دیگرى که داروى حیات بخش ماست، نسبت به دیگرى سمّ مهلک محسوب شود.

بعضى از بیمارىهاست که انسان در دوران عمر خود یک مرتبه به آن مبتلا مىشود ولى در اثر آن براى همیشه یک حالت مصونیّت در مقابل آن بیمارى یا بیمارىهاى مشابه ایجاد مىکند. اگر ما آن بیمارى را در همان لحظه ابتلا، مورد مطالعه قرار دهیم باید بگوییم که ناراحتى و عذاب است، امّا اگر آثار آن را در تمام عمر در نظر بگیریم، باید آن را یکى از نعمتها بدانیم.

در نهایت به این نتیجه میرسیم که برخى امور نسبى هستند و اگر چه در نگاه اول آنها را مضر میدانیم اما با نگاهى دقیقتر منافع آن را بیشتر خواهیم دید.

بنابراین اگر با تحقیق و بررسى به وقایع به ظاهر ناگوار نظر کنیم آنها را در تضاد با نظم جهان هستى نخواهیم دید.1

..............................................

پینوشتها

گرد آوری از کتاب: آفریدگار جهان‏، آیتاللهالعظمى ناصر مکارم شیرازى‏، مدرسه الامام علىبن ابى طالب(ع)، قم‏، 1379 ه. ش‏، ص 229.


خروج